Eastern Waves: Warszawa-Oslo | Aktualności | O nas | Dystrybucja | Kontakt

pl/en

serie:
New Music in Eastern Europe Polish Radio Experimental Studio Populista Extras Polish Oldschool Kikazaru Pleasures -... --- .-..- -



podobne płyty


Krzysztof Penderecki, Eugeniusz Rudnik: HOMO LUDENS

Wydano: XII 2015
Czas trwania: 50:45 | 65:55
2 CD | 16-str. książeczka | digipack

CD1

01. Eugeniusz Rudnik - Ptacy i ludzie (1992)
02. Krzysztof Penderecki - Spotkanie z bazyliszkiem (1961)
03. Krzysztof Penderecki - Szklany Wróg (1961)
04. Krzysztof Penderecki - Wyszedł z domu (1965)

CD2

01. Krzysztof Penderecki - Malarze gdańscy (1964)
02. Krzysztof Penderecki - Ballada polska (1964)
03. Eugeniusz Rudnik - Homu Ludens (1984)


JW Player goes here

Pod kierunkiem Eugeniusza Rudnika - swego rówieśnika - Krzysztof Penderecki stawia pierwsze kroki w nowym, fascynującym świecie elektroniki. We wczesnych latach sześćdziesiątych tworzą oni wspólnie około 30 ilustracji filmowych i teatralnych. Początkowo, obawiając się wysokich napięć w studyjnych magnetofonach, Penderecki powierza Rudnikowi większość zadań. Z czasem dochodzą do ogromnej wprawy we współrealizacji materiału, przy czym ich poczynaniom towarzyszy najczęściej aura „chłopięcej zabawy”. Stają się ucieleśnieniem pojęcia „homo ludens”


Józef Patkowski - założyciel i długoletni szef Studia Eksperymentalnego Polskiego Radia , niestrudzony moderator życia muzycznego - szeroko otworzył polskie okno na świat. W 1957 zainicjował działalność placówki zorganizowaniem sympozjum poświęconego  możliwościom tworzenia muzyki na taśmę. Na zachowanej do dziś liście obecności zaproszonych kompozytorów, twórców radiowych, ludzi kina i teatru, poetów, choreografów, intelektualistów i inżynierów podpisał się między innymi dwudziestoczteroletni Krzysztof Penderecki.

Wspominając ten czas, Rudnik podkreśla, że ich ówczesne sesje nagraniowe były w swej istocie „posiadami”, których czas ograniczony bywał tylko fantazją i wytrzymałością fizyczną. Trudno, jak powiada, porównać tę pracę do dzisiejszych - ze skrupulatnie przeliczanym na pieniądze czasem - dźwiękowych zadań produkcyjnych dla filmu czy teatru.   Penderecki przyznaje po latach, że bez studyjnych eksperymentów prowadzonych z Rudnikiem nie napisałby na przykład Trenu ofiarom Hiroszimy, De natura sonoris i wielu innych partytur, które noszą ewidentne ślady empirycznego doświadczenia - choćby dźwiękowego widma, obcowania z oscyloskopem czy techniki wielośladowej.

Słuchając po upływie półwiecza ilustracji do zapomnianych już dziś inscenizacji teatralnych i filmów, można, a nawet należy odbierać je jako twory autonomiczne. Ich urok zasadza się paradoksalnie na służebnym wobec nadrzędnego dzieła charakterze, na pewnego typu ograniczeniach materiałowych i formalnych, za którymi stała konieczność, lecz które w niewytłumaczalny sposób zamieniły się w walor. Wysoka jakość tych muzycznych drobiazgów jest świadectwem talentu i erudycji kompozytora, lecz również sprawności realizacyjnej oraz pomysłowości Rudnika, inżyniera dźwięku, który wkrótce sam stać się miał  - niespodziewanie dla siebie i innych - cenionym twórcą.

Bolesław Błaszczyk, 2015





 © Bôłt Records 2013 | contact@boltrecords.pl | www.facebook.com/boltnewmusic | statut Fundacji 4.99