Eastern Waves: Warszawa-Oslo | Aktualności | O nas | Dystrybucja | Kontakt

pl/en

serie:
New Music in Eastern Europe Polish Radio Experimental Studio Populista Extras Polish Oldschool Kikazaru Pleasures -... --- .-..- -



podobne płyty


Ralf Meinz, Karolina Ossowska & Mikołaj Pałosz play Giuseppe Tartini La sonata il sol minore al terzo suono

Wydano: XII 2014
Czas trwania: 34:55
CD | ecopack

1. La sonata il sol minore al terzo suono, takty 1-3

2. La sonata il sol minore al terzo suono, takty 3-10

3. La sonata il sol minore al terzo suono, takty 38-41


JW Player goes here

W „Trattato di musica secondo la vera scienza dell'armonia” z roku 1754 Giuseppe Tartini wyÅ‚ożyÅ‚ matematyczny dowód, zgodnie z którym wysokość trzeciego dźwiÄ™k jest sumÄ… bÄ…dź różnicÄ… wysokoÅ›ci dźwiÄ™ków artykuÅ‚owanych. IdeÄ…, która przyÅ›wiecaÅ‚a sesji nagraniowej Karoliny Ossowskiej (skrzypce), MikoÅ‚aja PaÅ‚osza (wiolonczela) i Ralfa Meinza (nagranie) byÅ‚o odnalezienie tonów kombinowanych w muzyce wÅ‚oskiego kompozytora.


Karolina Ossowska – skrzypce

MikoÅ‚aj PaÅ‚osz – wiolonczela

Ralf Meinz – dźwiÄ™k, nagranie


Giuseppe Tartini byÅ‚ nie tylko wybitnym kompozytorem, ale także nauczycielem skrzypiec a także teoretykiem. DogÅ‚Ä™bna analiza intonacji doprowadziÅ‚a go do zainteresowania znanym od wieków zjawiskiem sÅ‚yszenia trzech dźwiÄ™ków w sytuacji stwierdzonej emisji wyÅ‚Ä…cznie dwóch z nich. Tartini nazwaÅ‚ je „il terzo suono” i byÅ‚ pierwszym, który rozwinÄ…Å‚ i zapisaÅ‚ teoriÄ™ tonów kombinowanych, jak dziÅ› je nazywamy. W swym "Trattato di musica secondo la vera scienza dell'armonia” z roku 1754 wyÅ‚ożyÅ‚ matematyczny dowód, zgodnie z którym wysokość trzeciego dźwiÄ™k jest sumÄ… bÄ…dź różnicÄ… wysokoÅ›ci dźwiÄ™ków artykuÅ‚owanych. IdeÄ…, która przyÅ›wiecaÅ‚a sesji nagraniowej Karoliny Ossowskiej (skrzypce), MikoÅ‚aja PaÅ‚osza (wiolonczela) i Ralfa Meinza (nagranie) byÅ‚o odnalezienie tonów kombinowanych w muzyce wÅ‚oskiego kompozytora. W tym celu podążyliÅ›my Å›cieżkÄ… zaproponowanÄ… przez kompozytora nigdy-nie-wypowiadaj-jego-nazwiska-bo-bÄ™dziesz-w-dÅ‚ugach, który rozciÄ…gnÄ…Å‚ niegdyÅ› w czasie muzykÄ™ serialistycznÄ… tworzÄ…c jeden z fundamentów minimalizmu.

Populista 10-12

Trzy caÅ‚kowicie odmienne albumu znajdujÄ…ce siÄ™ jednak na wspólnym terytorium interpretacji i nadinterpretacji muzyki, które nosi nazwÄ™ Populista. Albumy z muzykÄ… Luciera i Ferrariego mogÄ… siÄ™ wydać heterodoksyjne jeÅ›li nie po prostu faÅ‚szywe, zwÅ‚aszcza jeÅ›li za punkt odniesienia wziąć dotychczasowe nagrania tych kompozycji. Jednak dosÅ‚ownie rzecz biorÄ…c, nie ma w nich mowy o pogwaÅ‚ceniu instrukcji autorów w zwiÄ…zku z czym – i dość perwersyjnie – Populista jest dumna, iż tym razem nic zakazanego przez kompozytorów nie zostaÅ‚o zrobione. Zarówno „Tautologos III” jak i „Chambers” sÄ… radykalnie otwartymi formami, które dopraszajÄ… siÄ™ o kreatywne podejÅ›cie wykonawców. To domniemanie zostaÅ‚o wziÄ™te na poważnie i potraktowane jako zachÄ™ta do wypeÅ‚nienia ich tematami zwiÄ…zanymi z muzycznymi ideami kompozytorów. Album z muzykÄ… Tartiniego jest bliższy nadinterpretacjom w klasycznym stylu Populisty. Instrukcje kompozytora zostaÅ‚y tutaj rozmyÅ›lnie podważone, jednak w imiÄ™ jego wÅ‚asnych odkryć z zakresu psychoakustyki.





 © BôÅ‚t Records 2013 | contact@boltrecords.pl | www.facebook.com/boltnewmusic | statut Fundacji 4.99