Eastern Waves: Warszawa-Oslo | Aktualności | O nas | Dystrybucja | Kontakt

pl/en

serie:
New Music in Eastern Europe Polish Radio Experimental Studio Populista Extras Polish Oldschool Kikazaru Pleasures -... --- .-..- -



podobne płyty


Mimeo – Wigry

Wydano: V 2011
Czas trwania: 39:20 | 46:35
2LP | rozkładana okładka | 39:20 / 46:35

LP1
A. bez tytułu 21:52
B. bez tytułu 17:28

LP2
C. bez tytułu 22:55
D. bez tytułu 23:40

Phil Durrant - syntezator / sampler
Christian Fennesz - komputer
Cor Fuhler - fortepian
Thomas Lehn - syntezator analogowy
Kaffe Matthews - komputer
Gert-Jan Prins - elektronika
Peter Rehberg - komputer
Keith Rowe - gitara preparowana
Marcus Schmickler - komputer
Rafael Toral - komputer


JW Player goes here

Wiem, że wszystkich to śmieszy i że jest nieprawdą z wielu powodów, ale... moja fantazja jest taka, że MIMEO to dzisiejsze wydanie Orkiestry Duke'a Ellingtona (a Rafael Toral - oczywiście - jest jej Johhnym Hodgesem...). Tak, oczywiście, nie ma tutaj Duke'a ale czyż nie jest tak tak, jak w jego orkiestrze, w której każdy ma swój czysty i autonomiczny głos - natychmiastowo rozpoznawalne brzmienie, szczególny sposób grania czy wręcz metodę?

(Michał Libera)


Wierzę, że to z tego właśnie powodu ustawienie z osobnymi głośnikami dla każdego zadziałało tak dobrze. Raz, dlatego, że w kościele mieliśmy problem z rozstawieniem sceny dla dziesięciu muzyków; dwa, dlatego, że zastępując "przody" osobnymi głośnikami każdy mógł mieć własną przestrzeń. Tak więc pomimo normalnego, kościelnego reverbu nie słyszeliśmy dźwiękowej chmury, ale dziesięć osób grających w tym samym czasie; każdy dźwięk naprawdę pochodził skądś czy raczej od kogoś.

Klarowność ustawienia z osobnymi głośnikami umożliwiała także publiczności własny miks koncertu - tak jakby każdy był reżyserem dźwięku. Wszyscy złapali do od razu i wiele osób spacerowało po całym kościele szukając akustycznych niszy. Ale miks dotyczył także tzw. "samej muzyki". Ten koncert był czymś na kształt żywej instalacji, w której balans między głosami zależał od pozycji, którą przyjmował każdy ze słuchaczy. To, co usłyszycie na płytach - to zdecydowanie pozycja Marcusa Schmicklera, w jego studiu w Kolonii.

W przypadku takiego nagłośnienia, coś innego jednak uderzyło mnie najbardziej. Pięciu muzyków MIMEO przybyło do Wigier na godzinę przed koncertem (czytaj: po kilku godzinach lotu do Warszawy a następnie sześciu kolejnych spędzonych w starym vanie - w drodze na Suwalszczyznę). Jaki jest związek transportu i nagłośnienia? Wiele rzeczy mówi się o MIMEO i ich XXI-wiecznym charakterze - jak korzystają z nowych i złożonych technologii zarówno w tworzeniu muzyki jak i komunikacji między sobą. Ale w Wigrach dominowało poczucie, że wszystko jest niezwykle proste. Bez skomplikowanego systemu nagłośnienia, bez labiryntów kabli, bez prób - zwykłe spotkanie ludzi, którzy przyjeżdżają, wpinają kable i zaczynają grać.

(Michał Libera)





 © Bôłt Records 2013 | contact@boltrecords.pl | www.facebook.com/boltnewmusic | statut Fundacji 4.99